Skip to content

Wpływ ranelinianu strontu na ryzyko złamania kręgu u kobiet z osteoporozą pomenopauzalną ad 5

3 tygodnie ago

48 words

Analiza w 12 miesiącu była ograniczona do pacjentów z możliwymi do oceny radiogramami na linii podstawowej iw 12. miesiącu (686 pacjentów w grupie ranelinianu strontu i 699 w grupie placebo). Względne ryzyko złamania w grupie leczenia po 12 miesiącach wynosiło 0,51 (przedział ufności 95%, od 0,36 do 0,75, P <0,001). Analiza w okresie trzech lat była ograniczona do pacjentów z możliwymi do oceny radiogramami w linii podstawowej i po linii podstawowej (719 pacjentów w grupie ranelinianu strontu i 723 w grupie placebo). Względne ryzyko złamania w ciągu 36 miesięcy wynosiło 0,59 (przedział ufności 95%, 0,48 do 0,73, P <0,001). Pod koniec pierwszego roku leczenia wystąpiło o 49 procent mniejsze ryzyko nowego złamania kręgu w grupie ranelinianu strontu niż w grupie placebo (częstość występowania, 6,4 procent w porównaniu z 12,2 procent, ryzyko względne, 0,51, 95 procent zaufania interwał, od 0,36 do 0,74, p <0,001) i 52 procent mniejsze ryzyko złamania objawowego (3,1 procent w porównaniu z 6,4 procentami, ryzyko względne, 0,48, przedział ufności 95 procent, 0,29 do 0,80, p = 0,003). W całym trzyletnim okresie badania grupa ranelinian strontu miała o 41 procent mniejsze ryzyko złamania kręgu niż grupa placebo (20,9 procent vs 32,8 procent, ryzyko względne, 0,59, przedział ufności 95 procent, 0,48 do 0,73; P <0,001) (rysunek 2). Na podstawie tych danych 9 pacjentów wymagałoby leczenia przez trzy lata ranelinianem strontu, aby zapobiec złamaniu kręgosłupa (95% przedział ufności, 6 do 14).
Ocena ilościowa potwierdzona półilościową oceną złamań kręgów wykazała, że 17,7 procent pacjentów otrzymujących ranelinian strontu przez 3 lata i 28,4 procent pacjentów otrzymujących placebo miało jedno nowe złamanie kręgosłupa, które spełniało kryteria badania (względne ryzyko w grupie ranelinianu strontu, 0,58; 95-procentowy przedział ufności, 0,46 do 0,73; P <0,001). Odsetek pacjentów z więcej niż jednym nowym złamaniem kręgosłupa w okresie trzech lat wynosił 6,4 procent w grupie ranelinianu strontu i 9,8 procent w grupie placebo (ryzyko względne, 0,64, przedział ufności 95 procent, 0,44 do 0,93, P = 0,02 ). Objawowe złamania kręgów wykryto u 192 pacjentów (11,3% grupy ranelinianu strontu i 17,4% grupy placebo), co odpowiada 38-procentowemu zmniejszeniu ryzyka w okresie trzech lat w grupie ranelinianu strontu niż w grupie kontrolnej (względna ryzyko, 0,62, przedział ufności 95%, 0,47 do 0,83, P <0,001).
W ciągu trzyletniego okresu leczenia u mniejszej liczby pacjentów odnotowano spadek wysokości o co najmniej cm w grupie ranelinianu strontu (30,1 procent) niż w grupie placebo (37,5 procent, p = 0,003). Ból pleców zgłosiło 17,7 procent kobiet w grupie ranelinianu strontu i 21,3 procent w grupie placebo (p = 0,07). Złamania poza kręgami wystąpiły u 234 kobiet (112 w grupie ranelinianu strontu i 122 w grupie placebo) w okresie badania (ryzyko względne, 0,90, przedział ufności 95%, 0,69 do 1,17).
Gęstość mineralna kości, poziomy strontu w surowicy i wskaźniki obrotu kości
Rysunek 3
[przypisy: Leukocyturia, atropina, celiprolol ]
[więcej w: mgiełka zabłocka, prostaglandyny, beamed piła ]

0 thoughts on “Wpływ ranelinianu strontu na ryzyko złamania kręgu u kobiet z osteoporozą pomenopauzalną ad 5”